XIX- i XX-wieczna krytyka przypięła malarstwu historycznemu etykietkę nudnego, dydaktycznego, pompierskiego. Szkice Marii Poprzęckiej przeczą tej opinii i uświadamiają nam, że malarstwo historyczne może być dla współczesnego odbiorcy cudownym wehikułem czasu. Obcowanie z dziełami Rubensa, Davida, Delacroix czy Matejki jest niepowtarzalną okazją do fascynującej podróży przez epoki. Dokumentowane całostronicowymi reprodukcjami eseje to często z wielką przenikliwością prowadzone historyczne reportaże śledcze, „w sprawie” i „o dziełach i ich autorach”.