Media o nas
Czas Warszawskich Jesieni. O muzyce polskiej lat 1945–2007, Dorota SZWARCMAN
„[...] Dla kogo była pisana ta książka? Dla każdego, kto choć w niewielkim stopniu interesuje się muzyką i historią. Śledząc losy festiwalu, widzimy, co się działo w Polsce w ciągu minionych 50 lat. Stalinizm i okres gomułkowski, otwarcie na świat w wydaniu gierkowskim i stan wojenny, czas po 1989 roku i chwila obecna. Z historią splatają się losy ludzi, muzyka i jej odbiór przez każdego z nas.
Książka Doroty Szwarcman powinna się znaleźć w podręcznej bibliotece ucznia średniej i wyższej szkoły muzycznej (bo np. szybko można sprawdzić, jakie nagrody, kiedy i od kogo otrzymał Krzysztof Penderecki), powinni ją kupić także ci, którzy są wyłącznie odbiorcami muzyki, wypełniają sale teatrów muzycznych i filharmonii, kupują płyty, którzy po prostu lubią muzykę. tak bardzo, jak lubi ją Dorota Szwarcman [...]”
Elżbieta Mamos, Muzyka Warszawskiej Jesieni
„Twoja Muza” nr 6/2007
Jest to niby książka o Warszawskiej Jesieni, ale w gruncie rzeczy o muzyce polskiej ostatnich 60 lat. Opowiadanie zaczyna się bowiem nie od roku 1956, kiedy powstał festiwal, ale od czasów okupacji. Autorka przyjęła koncepcję bardzo praktyczną, z jednej strony unika opisu instytucji muzycznych, życia koncertowego itd. (...), z drugiej strony, czyniąc warszawski festiwal tłem, Szwarcman opowiada o poszczególnych twórcach, ich utworach, dojrzewaniu. Książka znakomicie pokazuje rozwój osobowości twórczych Pendereckiego, Lutosławskiego, Serockiego, Góreckiego. Autorka bardzo trafnie charakteryzuje twórczość kompozytorów: w kilku jasno sformułowanych zdaniach zawiera to, co najistotniejsze. Jednakże, mimo niewielkiej objętości książki i konieczności skrótowego potraktowania tematów, wiele rzeczy potrafi wycieniować.
Dorota Szwarcman [...] w dziedzinie zwięzłego ujmowania trudnych zagadnień muzycznego języka osiągnęła mistrzostwo. Uczestniczy w życiu muzycznym Polski jak mało kto [...]. Wykształcona w warszawskiej Akademii Muzycznej w dziedzinie teorii i kompozycji, poznała tajniki kompozytorskiej kuchni, krótko mówiąc: pisać i przekonywać do muzyki potrafi.
